De Schommel

van t.e.m.
van: Edna Mazya

Cindy is jong, wild en zoekt problemen. Het vroegrijpe meisje giet blikjes bier naar binnen, danst vol overgave en laat zich door haar vier buurjongens blinddoeken voor een spelletje blindeman. Zij is nooit bang zegt ze, maar tegen het einde zal ze misbruikt en angstig zijn en waarschijnlijk voor haar verdere leven emotioneel verwond.

In dit stuk, gebaseerd op waar gebeurde feiten in Israël, wordt het proces gemaakt van een groepsverkrachting. De daders zijn vier jongens van rond de 17 jaar, het slachtoffer is een vijftienjarig meisje.

De auteur Edna Mazya gaf, door enkele wijzigingen in de oorspronkelijke gegevens, het drama een universeler karakter. Ze koos daarenboven voor een sterke theatrale zet door de acteurs een dubbelrol te laten spelen: de verkrachters veranderen plots in hun advocaten, en Cindy wordt de openbare aanklager. Maar dit dubbelspel is meer dan een theatrale truc; wanneer de advocaten een machogedrag vertonen, net als de jongens die ze verdedigen - onsmakelijke grappen vertellen, seksueel geladen toespelingen maken op de aantrekkelijke aanklager - trekt Mazya haar aanklacht open van een geïsoleerd incident naar de seksistische houding van een hele maatschappij.

De snelle wisselingen tussen de complexiteit, de sfeer en de omstandigheden van het trieste gebeuren enerzijds en het spel van uitdaging en verdediging in de rechtzaal anderzijds maken van het stuk een ongemeen interessante weergave van het 'onnoembare' wat met dergelijke criminele feiten gepaard gaat. De scheidingslijn tussen schuld en onschuld, goed en slecht, is moeilijk te trekken.