De stoelen

van t.e.m.
regie: Marc Cnops

 

In een ronde toren op een verlaten eiland ontvangt een stokoud echtpaar een massa personaliteiten van diverse pluimage. Die werden uitgenodigd om de boodschap te horen die de oude man op het einde van zijn leven aan de wereld wil verkondigen. Voortdurend  worden door de kwieke oudjes stoelen aangesleept voor de talloze genodigden, die echter niet te zien zijn, maar slechts vorm krijgen door de manier waarop het echtpaar met hen omgaat. Wanneer uiteindelijk de Keizer arriveert is het enkel nog wachten op de Redenaar, die door de oude man werd ingehuurd, omdat hij zichzelf niet in staat acht een menigte toe te spreken. Maar dan blijkt die beroepsspreker toch niet zo welbespraakt te zijn…

Ionesco is de geschiedenis ingegaan als een van de vaders van het absurdisme. Dat doet velen misschiendenken aan, moeilijk, om niet te zeggen onbegrijpelijk theater. Niets is minder waar. “De stoelen” schetst een nu eens komisch, ja zelfs hilarisch, dan weer poëtisch en ontroerend t beeld van een lang (huwelijks)leven. Zoals Ionesco had u het misschien nog niet bekeken, maar het is wel duidelijk herkenbaar “Het Leven Zoals Het Is.