personen

Marilou Mermans

werd op 27 oktober 1944  geboren te Dessel bij Mol, maar groeide op in Antwerpen. Als kind al fel gebeten  door de acteermicrobe volgde ze tijdens haar middelbare studies voordracht- en  toneellessen bij Senne "Kapitein Zeppos" Rouffaer  aan de academie van Mortsel. Op haar achttiende won ze een vertelwedstrijd en werd  ze aanstonds door de toenmalige BRT gevraagd auditie te doen voor de presentatie  van Tienerklankenen andere jeugdprogramma's met Bob Davidse, waarna ze even Ketnet-wrapster avant-la-lettre  was. Maar omdat ze toen ook al actief participeerde in enkele  toneelgezelschappen, viel dat tv-werk steeds moeilijker te combineren met haar theateractiviteiten. Marilou koos voor het acteren en studeerde in 1966 af aan het Conservatorium Antwerpen. 

Als veelzijdige actrice kan Marilou Mermans bogen op een rijk gevulde carrière. Ruim vier decennia al vertolkt ze opmerkelijke rollen. Haar cv leest als een syllabus over veertig jaar Vlaamse film, tv en theater. Indien ze in Engeland geboren was en in Londen op de planken had gestaan, zou ze zich nu beslist Dame mogen noemen. Een begenadigd actrice dus met een verbluffend métier en een  grote uitstraling, voor wie het heen en weer walsen van bühne naar set en vice versa nooit een hinderpaal is geweest.

Toch is Marilou bovenal een theaterdame. In de eerste jaren van haar loopbaan was ze korte tijd actief in het Brussels Kamertoneel (1964), het Reizend Volkstheater (thans: Zuidpool, 1965-1967) en het NTG(ent) (1967-1973), alvorens in vaste dienst te komen van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg (KNS, nu: Toneelhuis) te Antwerpen, waaraan ze ruim vijftien jaar was verbonden (seizoenen 1973-1974 t.e.m. 1990-1991, met een  kort intermezzo bij BENT van Jaak  Vissenaken, 1985-'86). Het aantal rollen dat ze gedurende die periode glansrijk op de Vlaamse podia neerzette, is legio, zowel in het klassieke als in het  moderne repertoire. Ook na haar KNS-tijd is theater steeds een constante in Marilou's  leven gebleven, ondanks heel wat zijsprongen naar de film- en tv-wereld. Ze  vervolgde als freelance actrice haar parcours langs verscheidene ensembles (Antigone, Arca, Raamtheater...), verleende daarnaast haar medewerking aan enkele musicals voor het Koninklijk Ballet van Vlaanderen ('Anatevka' en 'The Sound of Music') en  stond tussentijds op de scène met twee poëtische monologen i.o.v. Barre Weldaad: 'Dodemansheuvel 307' van Thomas Brasch en 'Het liefdesverhaal van de eeuw' van Märta Tikkanen. Onder de paraplu van Kunstencentrum Vlaams Fruit vocht ze meesterlijk met woorden en emoties in 'Jaloezie - Faxdialoog voor 3 vrouwen' van Esther Vilar, en zette ze een sterke 'Madeleine Stevens' neer in de productie 'Over vrouwen en andere vreemde wezens' van Knarf van Pellecom. Ze schitterde samen met  Alice Toen en Doris Van Caneghem  in het hilarische stuk '8 Vrouwen' van Robert Thomas en was bij 't Arsenaal Mechelen te  zien in 'Grieks', een hedendaagse adaptatie van het bekende Oedipus-verhaal,  de Ibsen-klassieker 'Hedda' en 'Nachtzusters', de eerste theatertekst van  journaliste Betty Mellaerts. Momenteel maakt Marilou bij Paljas de  balans op van al haar 'mannen' in een nieuwe monoloog. 

Marilou was tevens jarenlang werkzaam als docente aan verschillende academies en instituten  (de Gemeentelijke Academies van Mortsel & Hemiksem, Studio Herman Teirlinck,  de Internationale TV-School) en bracht op die manier vele Vlaamse acteurs en actrices de knepen van het vak bij. Ze coachte nieuwelingen bij het ontplooien van hun vaardigheden en  begeleidde hen tijdens hun eerste stappen op het podium. Ook ging ze voor liefhebbersproducties  (o.m. Noordteater) meermaals in de regiestoel zitten. 

Dat Marilou niet alleen een podiumbeest is, maar ook een gegeerde filmactrice bewijzen de verschillende bioscoopfilms die haar palmares  sieren. In 1983 maakte ze haar debuut op  het witte doek met een kleine rol in de politieklassieker Zaman. Enkele jaren later liet ze zich opvallen als wantrouwige eega van Gaston Berghmans in  de kaskraker Paniekzaaiers (Patrick Le Bon). Verdere filmopdrachten volgden  in het bejubelde Daens (Stijn Coninx), Ad Fundum (de eersteling van  Erik Van Looy), Brylcream Boulevard, Gaston's War en Lijmen/Het  Been (Robbe De Hert), She Good Fighter en Dief! (Mark Punt).  Hoogtepunt is het voor het prestigieuze Filmfestival van  Venetië in 2004 geselecteerde Confituur van  Lieven Debrauwer (die zijn sporen al verdiende met Pauline  en Paulette), een film waarin Marilou op ontroerende wijze gestalte geeft aan het  hoofdpersonage Emma. Recent tekende Marilou voor kleinere rollen in Linkeroever van Pieter Van Hees en Los van Jan Verheyen en voor de  hoofdrol in Meisjes, de nieuwe film van Geoffrey Enthoven (Vidange  Perdue, Happy Together).

Haar eerste grote rol voor televisie was die van  Isabeau de Crébillion, de naïeve, maar niettemin tegendraadse jonkvrouw in het BRT-jeugdfeuilleton Fabian Van Fallada (1969). Sindsdien is Marilou nooit echt van het scherm verdwenen. Ze speelde aansluitend mee in series als Wij, heren van Zichem (1969-1971) en De Vorstinnen van Brugge (1972), vertolkte diverse belangrijke rollen in de Made in Vlaanderen reeks (BRT - jaren tachtig), werd gedurende twee seizoenen gecast als 'Marjan Debunne' in de BRTN-sitcom Caravans en  dook op als gast- of nevenactrice in vrijwel alle succesvolle fictie- en dramareeksen van zowel de openbare als de commerciële omroep (o.m. Langs De Kade, Heterdaad, Windkracht 10, Deman, Hof van Assisen, Recht op Recht, Flikken, Spoed, Sedes & Belli, Witse, Aspe, De Wet volgens Milo, Rupel en De Kavijaks). Ook de VTM-soap Familie is op haar actief te vinden. Maar de grootste bekendheid verwierf  Marilou de laatste jaren  ongetwijfeld door haar rol als 'Moeder Lisa' in de VTM-comedy Lili en Marleen, een reeks die zo populair was dat  het wellicht al haar vorige werk wat overschaduwt.

(Bron: http://www.mariloumermans.be/bio.php)

Producties