personen

Miro Gavran

(° Kroatië,1961)

"Naar mijn mening moet de authentieke literatuur van deze tijd - lyriek, epiek, drama - zowel hermetisme als commercialiteit vermijden, die twee verleidelijke extremen die niets gemeen hebben met ware kunst." "Wie het publiek vergeet zal vroeg of laat zelf door dat publiek vergeten worden. Wie de acteur als centrale figuur uit het theater verbant, verbant het theater zelf." 

Met uitspraken als deze schaart Miro Gavran zich ontegensprekelijk achter het credo van Theater aan de Stroom. Het hoeft dus geen verbazing te wekken dat een toneelstuk van hem op ons repertoire prijkt. In coproductie met Cour en Jardin brengen we de Nederlandstalige creatie van "Tsjechov zegt Tolstoj vaarwel". Eerder werd in Nederland al "Kreons Antigone"(1983) opgevoerd, zijn debuut in het theater trouwens, maar verder is zijn werk in de Lage Landen zo goed als onbekend. En dat terwijl het vertaald is in 35 talen en verkrijgbaar in 150 verschillende uitgaven. Zijn drama's en komedies gingen wereldwijd reeds in meer dan 200 theaters in première en werden door ruim twee miljoen toeschouwers toegejuicht.

Na de reeds genoemde bewerking van de klassieke Antigone-mythe, waarin hij zich krachtig uitspreekt tegen politieke manipulatie, volgde drie jaar later "Nacht der Goden", met als thema de verhouding tussen kunstenaars en machthebbers in een totalitaire maatschappij. Maar ook de man-vrouw relatie boeide hem uitermate, wat resulteerde in een hele cyclus daaromtrent: "Alles over vrouwen", "Alles over mannen", "De echtgenoot van mijn vrouw", "Nora in onze tijd". Vaak maakten grote historische personages daarin de dienst uit zoals in: "De liefdes van George Washington", "Greta Garbo's Geheim" en "De patiënt van Dr. Freud". En ook "Tsjechov zegt Tolstoj vaarwel" mogen we daarbij rekenen.

Maar ook als romancier liet Gavran zich niet onbetuigd. Aanvankelijk beschreef hij in zijn romans het leven van alledaagse mensen uit de Kroatische provincie: antihelden die ondanks hun problemen positief blijven denken. Later liet hij zich vaak inspireren door Bijbelse personages in meer psychologisch-existentieel getint werk. Negen romans heeft hij ondertussen op zijn naam staan waaronder: "Vergeten zoon", "Johannes de Doper", "Pontius Pilatus" en "Judith". Daarbij komen dan nog een aantal kinderboeken die zelfs naar een ouder publiek hun weg gevonden hebben. In 2002 richtte hij samen met zijn vrouw, de actrice Mladena Gavran in Zagreb het Gavran Theater op. Hun zoon Jakov studeert… jawel… theater.

Producties